SRT Simply The Best Proudly Presents
The Book Of Eli.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Jesprulin 2010.
Sync Zzzizou10
Mooi.
Heb je honger?
Dan moet je het wel komen halen.
Je vindt het vast lekker. Het is kat.
Zo ja.
Ik hoef niet meer.
Laat ook wat over voor het ontbijt.
Hallo?
Doe me alsjeblieft geen pijn. Neem alles wat je wilt.
Wil je eten hebben? Pak maar.
Ik doe je niets. - Dat zei de vorige ook.
Kun je me helpen?
Het wiel is eraf, ik krijg het niet gemaakt.
Misschien als ik... Maar dat kan ik niet.
Het enige voordeel van het ontbreken van zeep...
is dat je kapers al op een kilometer afstand ruikt.
Indrukwekkend!
Hij ruikt ons op tien meter afstand.
Wat zegt dat over onze hygiëne?
Wat zit er in die rugzak? - Welke rugzak?
Je hebt een pistool. Die is vast niet geladen.
Dat zijn ze nooit.
Nietwaar, opa?
Maak de rugzak open, en leg 'm rustig op de grond.
Kan ik niet doen.
Doe die rugzak af, en leg 'm op de grond.
Of sterf!
Je luistert niet. - Nu wel.
Luister je ook naar mij? - Ja.
Als je me nog een keer aanraakt, ben je je hand kwijt.
Wat een vent, hè?
Goed dan. Wie niet horen wil...
Waarom deed je dat?
Hij heeft mijn hand er afgehakt.
Waar wachten jullie op? Geef 'm een pakkerd!
Wat zei hij? - Hij is in shock.
Volgens mij bedoelde hij: pak 'm.
Ik zei toch dat je die rugzak niet zou krijgen?
Ja, dat klopt.
Wie ben jij?
Waar is het water?
Heb ik niet. Ze wilden je doden en daarna opeten.
Dat is de waarheid.
In het karretje.
Neem je het niet mee?
Waar ga je heen. - Naar het westen.
Mag ik mee? - Nee.
Maar...
Nee!
Rustig, liefje. Kom hier!
Blijf het pad volgen.
Dit gaat je niets aan.
Ik ken je niet. - Ik kom ook niet uit deze buurt.
Genoeg gelul... - Ik wil geen moeilijkheden.
Ik ben gewoon een klant.
Ik moet je handen even zien.
Ik hoor niet bij hen.
Ik pak iets uit mijn rugzak.
Haal je vinger van de trekker.
Mooi. Dat is een gave accu.
Zo eentje heb ik allang niet meer gezien. - In het oosten gevonden.
Doet ie het nog? - Hij moet alleen opgeladen worden...
kun jij dat voor me doen? Ik heb de kabels ook bij me.
Die heb ik niet nodig. Ik heb hier een oplader.
Kun je dat wel betalen? - Natuurlijk.
Natuurlijk kan ik dat.
Amerikaans. - Daar heb ik er al een hoop van.
Is dat zo? - Heb je geen lipbalsem?
Nee, wel kattenolie. Verse kattenolie.
Heeft eigenlijk hetzelfde effect.
Heb je geen speelgoed?
Nee, ik speel niet. Ik heb wel...
plakplaatjes. - Ja die ken ik wel.
Goed dan.
Ik doe het. Inclusief deze. - Absoluut. Die zijn voor jou.
Geef me een paar uur om 'm op te laden.
Dank je. - Je kunt aan de overkant wachten.
Ik wacht hier wel. - De bar gaat zo open.
Ik wacht hier. - Je vertrouwt me niet, hè?
Ik wacht hier wel.
Carnegie.
Er is een bende in de stad. Ze hebben iets voor je.
Boeken? - Een hele zak vol.
Zeg maar dat ik ze onmiddellijk wil spreken.
We hebben goed geboerd.
Zit degene die je zoekt er niet bij?
Nee.
Ik begrijp het niet. Dit is een hele stapel boeken.
Je hoeft het ook niet te begrijpen.
Laat dat maar aan mij over, dan blijven we vrienden.
Ik vertrouw erop dat je het wel zult vinden.
Wacht, ik heb nog iets.
Dit is pas lekker.
Shampoo.
Ga jezelf maar uitleven. Pak wat vrouwtjes.
Jij en je jongens mogen hier overnachten.
Daarna ga je weer de straat op. - Om jou je boek te bezorgen.
Daar twijfel ik niet aan.
Je stuurt analfabeten op pad om één bepaald boek te vinden.
Geen wonder dat ze niets vinden.
Ze zijn de enige die ik heb. Of jij zou mee moet willen?
Wat doen we met deze? - Verbrand ze.
Hebben ze water aan de overkant?
Ja, maar daar moet je voor betalen.
Hier. Moet je ruiken.
Een van de bendeleden kwam er mee aanzetten.
Wie weet...
is het wel de laatste shampoo op Aarde.
En die is voor jou.
Hebben ze je boek gevonden?
Nee.
Vreemdeling?
Laat zien.
Zeg het maar. - Water.
Het goeie spul.
Ik moet ook eten, dus goedkoop is het niet.
Dat is al de helft.
Solara!
Ga deze vullen.
Wacht. je hebt dit nodig.
Wil je alsjeblieft aan de kant gaan?
Dank je.
Dat was mijn kat.
En een mooie.
Ik zag dat je hem van de bar sloeg. - Nee, ik liet hem alleen schrikken.
Je hief je hand. - Zal niet meer gebeuren, dat beloof ik.
Martz, neem nog wat te drinken.
Die kat komt hier al twee jaar.
Hij heeft meer rechten dan jij.
Ik wil geen moeilijkheden.
Dat is jammer dan, want...
Ik weet wie je bent.
Een moordenaar van onschuldige reizigers.
Je zult je daden moeten verantwoorden, weet je dat?
Weet je dat?
Ik pak mijn spullen, en ga weg.
Is dat goed? - Ja.
Vervloekt is de grond...
voor ons eigen bestwil.
Het zal doornen en distels voortbrengen, voor ons eigen bestwil.
Uit stof zijt gij geboren...
en tot stof zult gij wederkeren.
Stop!
Alsjeblieft.
Redridge!
Wie ben jij?
Niemand.
Dat betwijfel ik.
De mannen die je vermoord hebt waren niemand.
Maar jij daarentegen... - Hij trilt niet, hij is niet één van hen.
Dit is een beschaafd stadje. Wij eten geen mensen.
We zien niet veel mensen uit die tijd. Niet meer tenminste.
Lees je? - iedere dag.
Mooi, ik ook.
Grappig om te zien, hoe oud we eigenlijk ook zijn...
mensen zoals jij en ik zijn de toekomst.
Wat wil je van mij? - Hij draait er niet om heen.
Dat mag ik wel.
Je bent niet alleen geschoold...
Ik heb nog nooit zoiets gezien, ik weet niet waar je dat geleerd hebt...
maar ik zou zo iemand wel kunnen gebruiken.
Het is een klein stadje, dit is nog maar het begin.
Ik wil gaan uitbreiden, en dan kan ik wel iemand zoals jij gebruiken.
Dank je, maar ik heb geen interesse.
Mensen die voor mijn werken, hebben het nergens zo goed. Vraag maar aan Redridge.
Echte bedden?
En schoon water. Het kan een stuk slechter.
Dank je.
Maar ik moet ergens heen.
Waarheen? - Naar het westen.
Er is niets in het westen. - Ik heb andere dingen gehoord.
Van wie?
Weet je wat? Blijf vannacht hier.
Proef wat van de gastvrijheid. Kijk of het je bevalt.
Dan praten we morgenvroeg wel verder.
Een advies: je hebt geen keus.
Je hebt altijd een keuze.
Er staat de hele nacht iemand bij je kamer.
Mocht je iets nodig hebben... - Ik heb niets nodig.
Je weet maar nooit.
Dit is voor jou. Water om te wassen, en wat te eten.
Met de complimenten van het huis.
Je moet dit aannemen of iets zeggen, zodat ik weet waar je bent.
Dank je. - Graag gedaan.
Anders nog iets? - Nee, dank je.
Ben je tijdens de oorlog blind geworden?
Ik ben zo geboren.
Blijkbaar een geluk, want ik was er aan gewent toen het gebeurde.
Bedankt voor... - Graag gedaan.
Lekkere parfum.
Dat is de shampoo. Maar toch bedankt.
Welterusten.
Volgens mij verandert hij niet van gedachten.
Hij blijft niet.
Hij is anders.
Je kunt hem niet dwingen.
Wie had het over mij?
Ik stuur Solara wel.
Dat kun je niet maken.
Het wordt tijd dat ze iets nuttigs doet.
Doe het niet. Alsjeblieft, doe het niet.
Alsjeblieft.
Mag ik binnenkomen?
Ogenblikje.
Er heeft al iemand eten en water gebracht.
Ik heb alles wat ik nodig heb.
Weet je dat zeker?
Het is licht hier.
Ik ben Solara.
Jij hebt water voor me gehaald.
Ja, jij bent die reiziger, toch?
Dat klopt.
Je hoeft niet te betalen, het is van het huis.
Waarvoor betalen?
Waarom ga je niet even zitten?
Ik kan niet weggaan. Dan doet hij mijn moeder wat aan.
Wie? - Carnegie.
Is dat je vader? - Nee.
Maar we zijn z'n eigendom. Ik slaap wel op de grond.
Dan kun je morgen vertellen dat je genoten hebt, ik zal je niet tot last zijn.
Alsjeblieft?
Paard naar B4.
Jij bent.
Hoe oud ben je? - Pardon?
Ik heb hier bijna geen mensen van jouw leeftijd gezien.
Nou...
de flits was 31 jaar geleden.
Ik weet het echt niet meer.
Weet je nog wel hoe het was?
In de wereld voor de oorlog? - Ja.
Hoe was dat?
Mensen hadden meer dan ze nodig hadden.
We hadden geen benul van de waarde van sommige dingen.
We gooiden dingen weg waar mensen nu een moord voor zouden doen.
Echt? - Ja.
Je hebt een boek. Mag ik eens kijken?
Nee.
Ik wil alleen maar kijken. - Nee, zei ik.
Ik kan niet eens lezen, ik wil alleen even kijken.
Wat mankeert je, het is maar een boek. - Niet zomaar een boek.
Wat bedoel je? - Luister! Geen vragen meer.
Nu je hier toch bent, wil ik jou wat vragen.
We zullen zien of ik antwoord geef.
Waar had je dat water vandaan? - Kan ik niet zeggen.
Dat kun je niet, of weet je het niet. - Ik weet het echt wel.
Maar zolang jij niets over het boek zegt, zeg ik niets over het water.
Je bent me er eentje.
Dan heb ik nog een vraag. - Geweldig.
Heb je honger? Er is eten genoeg.
Meer dan ik op kan.
Weet je wat? We kunnen het delen zoals oude mensen altijd deden.
Goed.
Wacht even. Ga zitten.
Dit is voor jou. Geef me je handen.
Wat doe je? - Vertrouw me maar, geef me je handen.
Doe je ogen dicht.
Heer, dank u voor deze spijzen. Dank u voor een warm bed...
en een dak boven ons hoofd tijdens koude nachten zoals deze.
Het is te lang geleden. - Wat...
Niet doen. Doe je ogen dicht.
We danken u voor de gastvrijheid...
in deze moeilijke tijd. Amen.
Kunnen we nu eten?
Nu kunnen we eten.
Goedemorgen, Solara.
Heb je lekker geslapen?
Ik heb gedaan wat je zei. - Natuurlijk heb je dat.
Wat belangrijker is...
blijft hij? - Van praten is weinig terechtgekomen.
Solara, eet iets.
Geef me je hand.
Doe je ogen dicht. Vertrouw me nou maar.
Heer, dank u voor deze spijzen...
en voor mijn moeder.
Bedankt voor het dak boven ons hoofd en voor onze nieuwe vrienden.
En...
dan kwam er nog iets. - Amen.
Amen is het woord dat je zoekt.
Zo eindig je.
Je zei dat jullie niet veel gepraat hebben.
Maar heeft hij wel gelezen?
Ik vroeg je iets. - Niet doen.
Hou je mond.
Je doet je moeder pijn.
Je zei dat hij iedere dag las. Heeft hij gelezen?
Je moeder zou graag willen dat je iets zegt. - Ik weet het niet!
Ik weet het niet.
Ja, hij was aan het lezen.
Wat voor een boek? - Weet ik niet. Een oud boek.
Ik weet het niet. Er stond een teken op.
Laat haar los. - Laat zien!
Redridge!
Ik ben de hele nacht opgebleven. - Waar is hij?
Ik zou het niet...
Ik wil alleen zeker zijn... - Ik begrijp het.
Er zit geen zuur in. - Maakt niet uit, haal deze eraf.
Haal ze eraf. - Goed.
Ja, ze gaan er al af. - Dank je.
Zeg maar gewoon dat ik je gedwongen heb. - Jij hebt me gedwongen.
Is dat ding geladen? Volgens mij niet.
Er is maar één manier om daar achter te komen.
Luister, ik heb dat boek nodig.
Ik wil het boek, bedoel ik.
En als ik moet kiezen...
vermoord ik je, en neem ik het boek mee.
Waarom wil je het hebben?
Omdat ik ermee ben opgegroeid.
Ik ken de kracht van dat boek. En jij ook, als je het gelezen hebt.
Daarom zijn ze na de oorlog allemaal verbrand.
In leven blijven is vertrouwen hebben.
Maar dat begrijpt niemand.
En ik heb er niet de juiste woorden voor, maar het boek wel.
Ik moet je bekennen...
dat ik dingen gedaan heb waar ik niet trots op ben, om dit te bereiken.
Maar met dat boek had dat niet gehoeven.
Je kunt je voorstellen...
hoe anders de wereld er uit zou zien als we de juiste woorden zouden hebben.
Mensen zouden begrijpen waarom ze hier zijn, en waarvoor ze het doen...
dan zouden ze niet op andere manieren gemotiveerd hoeven worden.
Het is fout om dat boek te verstoppen. Het moet met anderen gedeeld worden.
Het woord moet verspreidt worden.
Is dat niet wat je wilt? - Met heel mijn ziel en zaligheid.
Ik heb altijd geloofd...
dat er een plek is waar dit boek thuis hoort, waar het ook nodig is...
maar die plek heb ik nog niet gevonden.
Ik mag 'm wel.
Schiet hem dood, alsjeblieft.
Waarom blijven jullie staan?
Maak hem af, verdomme!
Ik word niet graag achtervolgd.
Ik wil met je mee? - Dat wil je niet.
Ik haat het hier.
Daar kan ik niets aan doen. - Mijn moeder denkt dat ik veiliger ben bij jou.
Ik breng je naar een waterbron.
Je mag zoveel meenemen als je dragen kunt.
Ik bedoel alles wat wij kunnen dragen.
Carnegie kent nog twee bronnen.
Hij zegt dat hij meer steden gaat bouwen.
Hoe weet hij van het bestaan van deze bron? - Hij is hier eerder geweest...
toen hij nog jong was. In de wereld van voor de oorlog.
Iedereen die er vanaf wist is overleden.
We moeten opschieten.
Mijn zonnebril. Kijk jij binnen, dan kijk ik hier.
Wat doe je?
Leugenaar!
Ik ben geen leugenaar. - Je zei dat ik mee mocht, als jij je water had.
Dat waren jouw woorden, niet de mijne.
Trouwens, de weg is geen plek voor jou.
Het is erger dan je denkt.
Tot ziens, Solara. Het was me een genoegen, dat meen ik.
Krijg de tering!
Heb je je gore poten gewassen? - Twee keer, met uw zeep.
Stel een groep samen, we gaan achter hem aan.
Voor een kloteboek. - Dat is het niet!
Het is een wapen!
Een wapen dat dwars door de ziel en de harten van de wanhopigen snijdt.
Zodat we ze in onze macht krijgen.
Als we in meer dan één stadje de baas willen zijn...
moeten we dat boek hebben.
Mensen uit alle windstreken zullen komen, en doen wat ik zeg, met de woorden uit het boek.
Dat is al eerder gebeurd. En het zal opnieuw gebeuren.
We hebben alleen dat boek nodig.
Dan wil ik Solara.
Ben je aan het onderhandelen?
Sluiten we een deal?
We hebben veel mannen verloren. Je hebt me harder nodig dan ooit.
Als je zegt dat het boek de moeite waard is, dan geloof ik je.
Maar dan wil ik Solara.
Dat mag ik wel.
Laten we gaan.
Welke kant gaan we op?
Naar het westen.
Hallo?
Kan iemand me helpen?
Hallo, is er iemand?
Gaat het?
Ja hoor. Loop maar verder.
Laat me je... - Nee, het gaat wel...
Ik heb de hulp van een man nodig. Niet van jou. Loop maar door.
Dit is zo gebeurd. - Nee, alles is in orde.
Help!
Daar.
Wat is er?
Hoorde je dat?
Nee, ik...
Niet bewegen.
Haal de spanning eraf.
Wat is dat? - Het avondeten.
Het lijkt wel of hij beschermt wordt.
Zodat hij onaantastbaar is.
Het is maar een man.
Ook hij kan niet tegen kogels.
Nog warm.
Pas een paar uur dood.
Hij kan niet ver weg zijn.
Klootzak.
Solara.
Weet je zeker dat je haar nog wilt?
Het wordt zo donker. 's Nachts ziet hij ons aankomen.
Dan kunnen we hem zomaar voorbij rijden.
Hij heeft gelijk. Ze zijn te voet, moe, ze moeten slapen.
We gaan morgen wel verder. Voordat de ochtend om is pakken we ze.
Ik mag het hopen voor je.
Lees je elke dag hetzelfde boek?
Wil je iets voorlezen?
Alsjeblieft?
De heer is mijn herder...
het ontbreekt mij aan niets.
Hij laat mij rusten in groene weiden...
en voert mij naar vredig water.
Hij geeft mij nieuwe kracht.
Hij leidt mij op het rechte spoor, omwille van zijn naam.
Al gaat mijn weg door een donker dal...
ik vrees geen gevaar, want u bent bij mij.
Dat is prachtig. - Vond je het mooi?
Heb jij dat geschreven? - Ja.
Echt? - Nee.
Dat is geschreven lang voordat jij en ik hier waren, dat is zeker.
Wat bedoelde je toen je zei dat het geen gewoon boek is?
Dit is het enige boek.
Echt?
Na de oorlog werd het de taak van de mens om deze boeken op te sporen...
en te vernietigen. Sommigen denken zelfs dat dat de aanleiding van de oorlog is geweest.
Dit is het enige overgebleven exemplaar.
Hoe kom je eraan?
Ze zeggen dat de oorlog een gat in de lucht heeft veroorzaakt.
En gat in de lucht, waar de zon doorheen kwam...
en alles en iedereen verbrandde.
Jij hebt geluk gehad dat je een goede schuilplaats had.
Anderen hadden minder geluk.
Een jaar later kwamen we uit onze schuilplaatsen, en zwierven wat rond...
niet wetende wat te doen, alleen zien te overleven.
Op een dag hoorde ik een stem.
Moeilijk uit te leggen, maar het leek alsof het van binnenuit kwam.
Maar ik hoorde het even duidelijk als wanneer jij iets zegt.
Wat zei die stem? - Dat Hij mij zou leiden.
Naar een plek waar het boek onder een berg puin begraven lag.
De stem zei dat ik de boek naar het westen moest brengen.
Hij vertelde dat het pad geplaveid was.
En ik ergens werd heengeleid waar het boek veilig zou zijn.
En dat ik beschermd zou worden.
Tegen iedereen die mijn pad zou kruisen.
Sindsdien ben ik onderweg.
En alleen omdat een stem in je hoofd zei dat je dat moest doen?
Ja.
Ik weet wat ik gehoord heb. Ik weet wat ik hoor.
Ik weet dat ik niet gek ben. En dat ik het zonder hulp nooit gered had.
Wat is dat? - Een vraag teveel.
Ga maar slapen, we moeten morgen vroeg weg.
Wat doe je? - Sorry, ik dacht dat je sliep.
Niet dus. Wat doe je?
Ik wilde alleen het boek bekijken. - Alleen ik raak het boek aan, begrepen?
Heb je me begrepen? - Ja.
Ga slapen.
Je kunt trouwens het trouwens toch niet lezen.
Leer het me dan.
Rustig aan. Stop!
Je zegt dat je al 30 onderweg bent. - Dat klopt.
Nooit eraan gedacht dat je verdwaald bent? - Nee.
Hoe weet je dat je de goede kant op gaat? - Ik word gestuurd door geloof.
Wat betekent dat? - Dat je iets weet wat je niet weet.
Dat slaat nergens op. - Hoeft ook niet. Het is geloof hebben in.
De bloem der verlichting en duistere akkers geven me de kracht om door te gaan, begrijp je?
Komt dat uit je boek? - Nee, uit een liedje van Johnny Cash.
Wat?
Denk je dat daar iemand woont? - Weet ik niet.
Misschien is er water.
Blijf achter me.
Dit is vreemd.
Wie zijn jullie?
Gewoon reizigers. We hebben geen kwaad in de zin.
Verboden terrein. Heb je het bord niet gelezen?
Sorry, die heb ik niet gezien.
Wat willen jullie? - Niets, alleen...
Het spijt ons, als u ons vrijlaat gaan we weer verder.
Kijk nou, George. Die ene is nog maar een meisje.
Dat verhaal ken ik.
We krijgen tegenwoordig weinig bezoek. Vandaar dat George een beetje achterdochtig is
Ik ben Martha. Lusten jullie een kopje thee?
Zal ik wat muziek opzetten? Het is zo stil.
George!
Hoe vinden jullie dat?
Alsjeblieft.
Is het lekker?
Heerlijk.
Het is verbazingwekkend dat jullie met z'n tweetjes hebben weten te overleven.
George is nogal handig.
Hij heeft veel gedaan om het huis veilig te maken.
We zijn oud maar veerkrachtig.
Er zijn er genoeg geweest die het huis in bezit probeerden te krijgen.
Dat klopt.
Kom, ik wil jullie iets laten zien. - George, niet nu!
Kom mee.
Zijn dit...? - Graven? Jazeker.
We zijn wel zo beschaafd ze te begraven. - En het is goed voor de grond.
Kom weer mee naar binnen. Dan maak ik wat boterhammen klaar.
Dank u.
We moeten gaan. - Ze hebben die mensen vermoord.
Niet alleen vermoord, maar ook opgegeten. - Haar handen trillen.
Te veel vlees gegeten. Kom, we gaan.
Ik heb wat vlees gevonden. Ik hoop dat jullie honger hebben.
Nee, dank u. - We moeten gaan.
Nu al? - Ja...
Weet je zeker dat je niet wilt blijven? - Ja. Leg dat geweer weg.
Neem dit mee, en maak de deur open. Bedank hen voor de thee.
Bedankt voor de thee. - Dank u voor de thee.
Ga weer naar binnen.
Wat is er, George? - Een gewapende bende...
zij hebben ze rechtstreeks naar ons geleid.
Ik zet het goede porselein vast weg. - Wat kan mij die porselein schelen.
Heeft u nog meer wapens? - Ik zal je wapens laten zien.
Weet je hoe zoiets werkt? - Natuurlijk.
Kom op.
We weten dat je binnen bent.
Kom naar buiten, dan raakt er niemand gewond.
Ik zal het gemakkelijk maken.
Stuur Solara met het boek naar buiten.
Wat doen we nu? - Ik weet wat ik ga doen.
Dat is alles wat ik wil. Het boek en het meisje.
Ze komen niet.
Staat dit ook in je boek?
We komen hier levend uit. Wij allebei.
En wij?
Jullie heeft Hij niet genoemd.
Stop met vuren!
Martha!
Ga achterom! - Klootzakken!
Vuile klootzakken!
Stop met vuren!
Wat doen ze? - Niets goeds.
Waar is het boek?
Controleer zijn rugzak.
Zit er niet in.
Dit is je laatste kans.
Geef op, of ik begraaf je hier.
Geen greintje angst.
Carnegie! - Wat!
Waar is het boek?
Geef hem het boek, alsjeblieft.
Niets zeggen.
Binnen. Achter de TV.
Ga kijken bij de TV. - Wat?
Dat meen je niet. Dan ga jij maar!
Vraagt en gij zult krijgen.
God is ontvankelijk.
Altijd.
Niet altijd.
Nee!
Zie je wel.
Ik zei het toch?
Hij is gewoon een mens.
Nee! Laat hem met rust!
Waar is je bescherming nu?
Bid voor me.
Ik meen het.
Draai om!
Kom op!
We hebben maar net genoeg brandstof om thuis te komen. Wil je toch achter haar aan gaan?
Nee.
Waar ga je heen? - Naar het westen.
Het spijt me. - Wat?
Dit is allemaal mijn schuld. - Niet waar.
Als ik niet was meegegaan, was dit nooit gebeurd.
Het is niet jouw schuld.
Ik heb gedaan wat ik moest doen.
Ik vind het erg dat je het boek moest afgeven.
Ik had dat boek al jaren, en heb het elke dag gelezen.
Ik was zo gefocust om het boek te beschermen, dat ik vergat...
welke lering ik eruit heb getrokken.
En dat is?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Dat heb ik ervan geleerd.
Ruik je dat? - Wat?
Het zout in de lucht.
We zijn dicht bij de oceaan.
Haal de ingenieur.
Dat is ver genoeg!
Wat doen jullie hier?
Ik ben Eli. Ik heb een Koning Jacubus Bijbel in mijn bezit.
Blijf waar je bent!
Doe geen rare dingen, anders worden jullie beschoten.
Wees voorzichtig.
Voorzichtig.
Die kant op.
We doen dit al heel lang.
Het voelt als een museum. - Het is meer dan dat.
Hier gaan we opnieuw beginnen.
We hebben een drukpers die binnenkort operationeel is.
We gaan mensen onderwijzen over hun verloren wereld.
Hen helpen met de heropbouw.
Boeken van Shakespeare. Er missen maar een paar delen.
Een hele verzameling platen van Mozart en Wagner.
In zeer goede staat. Maar geen bijbel. Tot nu toe dan.
Mag ik vragen in welke staat het verkeerd?
Flink beschadigd. Maar goed genoeg.
Mag ik het zien. - Dat mag.
Zo, hij is open.
Heeft u iets waarop je kunt schrijven. - Mag ik wat schrijfpapier?
Een heleboel.
Heel veel.
Dat meen je niet.
Dat is onmogelijk!
Dat kan niet!
Let goed op. Schrijf alles op wat ik zeg.
Precies zoals ik het vertel.
Het eerste boek van Mozes...
genaamd Genesis, hoofdstuk één, vers één.
In den beginne...
schiep God hemel en aarde.
Vers twee.
De aarde was nog woest...
en doods.
En duisternis lag over de oervloed...
maar Gods geest...
zweefde over het water.
Vers drie.
God zei:
Er moet licht komen...
en er was licht.
Waar is Solara?
Daarbuiten. Haar eigen keuze.
Ik wil haar mee terug nemen, maar dat weigerde ze.
Wat heb je gedaan zodat ze weigerde?
Lees voor. - Wat heb je met mijn dochter gedaan?
Lees voor! - Wat heb je met mijn dochter gedaan?
Je mag beginnen.
Het spijt me.
Het is zolang geleden. Ik weet het niet meer.
Je moet wel. - Nee.
Je moet. Alsjeblieft.
Je been. - Doet niet meer pijn.
Ik kan het ruiken.
Je hebt zo je best gedaan voor dat boek.
Ze hebt er zoveel voor opgeofferd, zoveel mannen.
Mannen die je kon missen.
En de mensen die zo bang waren dat ze je naam zelfs niet durfden te noemen...
zijn nu beneden de bar aan het slopen. Wist je dat?
En er is niemand om ze tegen te houden.
En jij bent vogelvrij.
Ik kan me niet voorstellen hoe het voelt om zo dichtbij je doel te zijn, maar toch ver weg.
Schei uit!
Ga je bij me weg?
Claudia?
Claudia!
Heer, dank U voor de kracht die U me gegeven heeft.
En de overtuiging de taak te volbrengen die U me heeft toevertrouwd.
Dank dat U me waardig geleid heeft...
langs de vele obstakels onderweg.
En voor de standvastigheid terwijl alles verloren leek.
Dank U voor de bescherming en de vele tekenen onderweg.
Dank U voor al het goede wat ik heb gedaan, het spijt me van de slechte dingen.
Je hoeft niet weg. Je bent welkom als je wilt blijven.
Je bent hier volkomen veilig. - Dank je.
Maar dit is iets wat ik moet doen.
Waar ga je heen? - Naar huis.
Bedankt voor de vriendin. Waak over haar zoals U bij mij deed.
Dank u dat ik eindelijk mag rusten.
Ik ben zo moe. Maar ik kan nu vredig rusten.
Wetende dat ik mijn tijd op Aarde goed besteed heb.
Ik ben de juiste strijd aangegaan. Ik heb de race uitgereden.
Ik ben blijven geloven.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Jesprulin 2010.
Sync Zzzizou10